Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

 

 

 

 

×

Fout

The CEGCore2 library could not be found.

Een zaterdagmiddag, begin oktober.

Ik werd opgevangen door Ivonne, de kraamverzorgende. Altijd mijn allereerste vraag, hoe gaat het met moeder en kind? Antwoord was even wat minder positief, zelfs dat er twijfel was om de fotoshoot door te laten gaan, omdat de kleine meid niet gegroeid was en dat er bijgevoed moest worden. Dus of ik even nog wilde wachten. Natuurlijk, laat moeder en kind vooral de tijd nemen, gezondheid gaat boven alles. Ik wacht af hoe het loopt.

Ondertussen al mijn spullen alvast uit de auto gehaald en naar boven gebracht. Ik maak er altijd een volle boel van dan, want ik sleep best wel wat mee...Kon mooi in de praktijkruimte staan. De babykamer hadden we bedacht als studio, daar was het al lekker warm (advies zo'n 26/27 graden), mijn kacheltje die ik de dag ervoor bij de kennismaking had achtergelaten, draaide al. Dan de ruimte. Iedere keer weer een verrassing en improviseren.

Ik kon hier écht geen achtergrondsysteem plaatsen, ook het badje zou hier nog komen te staan namelijk. Oké. Het ledikantje als soort tafel voor mijn beanbag gebruikt en hier alvast een plekje voorbereid waar we de kleine op de foto konden zetten. Warme kruik door Ivonne geregeld om het plekje alvast warm te houden. Ondertussen was moeder nog aan het voeden en vond het prima dat ik hier een paar foto's van maakte. Donker, maar sfeervol weten vast te leggen. Waardevolle herinnering.

Het tweede weegmoment, om te kijken hoeveel de kleine had gedronken, ook gefotografeerd. Blijdschap, opluchting, bevestiging. Ze had voldoende gedronken! Wow, besluit werd genomen dat bijvoeding op dit moment nog niet nodig was en de ‘badshoot’ kon starten. Vader kreeg uitleg van de kraamverzorgster Ivonne en deed de kleine meid liefdevol en vol vreugde in bad. Mooie momenten vast kunnen leggen.

 

Ik geniet gewoon mee en zie ook Ivonne af en toe tevreden glimlachen. Mooi! Na het bad even de kleine meid in haar blootje op het voorverwarmde schapenvelletje. Klaarwakker maar tevreden lag ze contact te leggen met haar moeder. Daarna de kleine opgepakt en in een witte wrap gewikkeld. Daar werd ze heel rustig van. Even koesteren bij mama zorgde ervoor dat ze heel diep ging slapen en dat ik haar mooi kon fotograferen.

 Detailfoto's kunnen maken, nog een andere sjaal erbij, nog even op haar buikje. Ja, goed kunnen werken ondanks de krappe situatie. En ik hoorde papa of mama én de kraamverzorgende af en toe een kreet van verwondering geven, zo gaaf sfeertje hangt er dan om zo'n lief klein nieuw wezentje. En toen vond de kleine meid dat ze wel voldoende energie had verbruikt en weer aan een maaltijd toe was.

Neem de tijd, ik heb het één en ander op te ruimen en beneden klaar te zetten voor de laatste foto's, die van het hele gezinnetje, mét de hond. Kleertjes konden dus aan en het buikje gevuld. Ondertussen ook even een bijtankmomentje voor moeder. Én fotograaf en de papa. Wat drinken en afkoelen beneden.

En dan de laatste foto's. Als kinderen- en hondenfotograaf gespecialiseerd kon ik dus mijn hart ophalen. Altijd even spannend hoe de hond reageert. Langzaam aan mij laten wennen. Aan het bakje wat klaar stond. Al even foto gemaakt zonder de kleine erbij. Met als eindresultaat nog een aantal liefdevolle plaatjes van het jonge gezinnetje.

 

Missie voelt als geslaagd. Gauw de laatste spullen in de auto en het gezinnetje weer met rust gelaten, het was intensief genoeg geweest. Al met al toch ruim 4 uur over de vloer geweest. Thuis gekomen benieuwd! De foto's al even snel doorgekeken en in veiligheid gebracht. Ja, voldaan en tevreden het weekend in!


@lette Holman Fotografie